اما در میان این همه هیاهو نکته دیگری توجه من را به خود جلب کرد: کارایی و سرعت عمل نظام قضایی کشور!

در سریال مثل هیچکس که از شبکه دو  پخش می شود نظام قضایی آنچنان سریع و کارا عمل می کند که یک شبه یک شکایت مطرح شده٬  حکم صادر شده و فردای همان روز اجرا می شود. خانه و مغازه پلمپ می شود٬ صادر کننده چک بلا محل٬ حبس میشود و ...

ذکر خاطره ای در این خصوص جالب است:

چهار سال پیش یکی از بستگان ما در ازای تعمیر یک دستگاه لودر و خرید لوازم یدکی برای آن در ازای دریافت مبلغ ۲۵ میلیون تومان هزینه تعمیر و وسایل ۵ میلیون نقد گرفت و ۲۰ میلیون چک به امید اینکه به صاحب ماشین فرصتی برای تهیه پول بدهد. اما پس از دو سال با وعده و عیدهای صاحب ماشین که یکی از معدنداران شمال کشور است نقد شدن چک به تاخیر افتاد تا اینکه صاحب چک برای گرفتن حق خود به فکر گرفتن وکیل افتاد. وکیل هم تمام حق و حقوق خود را که بالغ بر ۳ میلیون شد دریافت کرد اما صاحب چک هنوز موفق به دریافت ۲۰ میلیون خود نشده است تا اینکه اخیراْ شنیدم که در صدد گرفتن وکیل دیگری برای گرفتن حق خود از وکیل اول است با این روند احتمالاْ به وکیل سوم هم نیاز پیدا کند.

به امید اینکه روزی تخیل کارگردان در خصوص نظام قضایی به تحقق بپیوندد.

محصولات زيادي در جامعه توليد مي‌شود كه هر كدام قواعد ويژه‌اي دارد. مثلاً هندوانه را تعداد زيادي كشاورز توليد مي‌كنند، كارگران بسياري آن را جمع‌آوري مي‌كنند، تعداد زيادي كاميون آن را حمل مي‌كنند و به مراكز فروش مي‌رسانند، در ميادين ميوه و تره بار توسط تعدادي بارفروش به تعداد زيادي خرده‌فروش فروخته مي‌شود، و خرده‌فروشان در سطح شهر به تعداد بسيار زيادي مصرف‌كننده مي‌فروشند. اين ويژگي‌ها سبب شده است كه قواعد اساسي ويژه‌اي براي بازار هندوانه شكل بگيرد. در اين بازار با توجه به قدرت چانه‌زني طرف‌هاي مبادله، قيمت تعيين مي‌شود و مبادله صورت مي‌گيرد. هرچند بازار هندوانه به بازار خربزه شبيه است ولي شباهت‌هايش با بازار خودرو كمتر و با بازار برق بسيار كمتر است.

با توجه به مثال فوق براي بازار بنزين نيز مي‌توان قواعد اساسي مشخصي را تشريح كرد: نفت خام توسط شركت ملي نفت ايران (يا شركت‌هاي زيرمجموعه آن) توليد مي‌شود، از نفت خام توسط شركت ملي نفت ايران (يا شركت‌هاي پالايشي زيرمجموعه آن) بنزين توليد مي‌شود، بنزين توسط شركت ملي نفت ايران (يا شركت‌هاي پخش زيرمجموعه آن) حمل مي‌شود، بنزين توسط شركت ملي نفت ايران (يا جايگاه‌هاي متعلق به شركت‌هاي زيرمجموعه آن) توزيع مي‌شود، تعداد بسيار زيادي مصرف‌كننده (مالكان خودرو) بنزين را خريداري مي‌كنند.

 در روزهاي اخير بخشنامه‌اي از طرف دفتر تبليغات و اطلاع رساني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در رسانه‌ها منتشر شد كه بنابر آن، چاپ و پخش تصاوير هنرمندان، ورزشکاران و شخصيتهای فرهنگی به منظور تبليغ و معرفی کالا و خدمات ممنوع است. از آنجايي‌كه اين احتمال وجود دارد اين بخشنامه‌ حق مالكيت معنوي جمع زيادي از اقشار فرهيخته و ورزشكار را ضايع ‌كند پرداختن به برخي از زواياي آن لازم به نظر مي‌رسد:

در ابتدا لازم است که از آقای فاتحی زاده که ما را در این کار شریک کرده تشکر کنم. اگر بتوانم اینجا مطلبی بنویسم سعی میکنم برخی از روابط موجود در میان پدیده های اقتصادی و سیاسی را براساس نظریات علم اقتصاد مرسوم تحلیل کنم. فکر میکنم که با این جمله تقریباْ دیدگاه خود را مشخص کرده باشم.

علاوه بر این زاویه دیدُ شدیداْ قائل به این مساله هستم که تحلیل ها و نتیجه گیری ها و راهکارها باید مرتبط با فرد (در شکل حقوقی یا حقیقی آن) مشخصی باشد. به عبارتی علاقه شدیدی به نظریه سازمان به عنوان یک اصطلاح بین رشته ای و نظریه بنگاه به عنوان یک اصطلاح اقتصادی دارم.

ما مردم ايران در كنار هزاران خصلت خوب از بعضي از خصلتهاي بد نيز رنج ميبريم. يكي از اين خصلتهاي بد،جوزده شدن است. كافي است تب يك موضوع بين مردم بگيرد آنگاه مي بيني كه فوج فوج از مردم بدون دقت و تفكر كافي به سوي آن هجوم  مي­آورند. اين موضوع عوام و نخبه هم نمي شناسد و چه بسا گاهي اوقات در ميان نخبگان رايج­تر است.

 اين روزها هم تب جديدي همه را فرا گرفته و بوي‍ژه مسئولين سازمانهاي مختلف در تلاشند كه نكند از قافله عقب بيفتند. اين تب جديد، تب خصوصي سازي است.

نكته ظريفي در تأمين منابع مورد نياز برخي سازمانها و دستگاهها وجود دارد كه مي تواند هدف اصلي وجود اين نوع سازمانها را زير سوال برد. نمونه بارز چنين وضعيتي در مورد نيروي انتظامي به چشم مي خورد.

مدتی است که اخبار متفاوتی درباره دانشگاه آزاد منتشر می شود که عمدتاً در مورد افزایش یا کاهش شهریه ها و یا رفتن و ماندن جاسبی است . ولی اخیرا  خبری  شنیدم که برایم هم مسرت بخش بود و هم تامل بر انگیز .

"افتتاح بزرگترین کتابخانه دانشگاهی ایران در دانشگاه آزاد واحد  نجف آباد "

روزنامة دنیای اقتصاد در روز دوشنبه (3/7/85) مصاحبه‌ای از دکتر غنی‌نژاد را منتشر نمود که عنوان آن «نهادگرایی لباس جدید چپ ایرانی؛ نسخة ایرانی متفاوت با اصل است.» بود. هدف اصلی این مصاحبه بیان این نکته بود که  در کشور عده‌ای از اقتصاددانان هستند که برای عقاید قبلی خود پوشش جدیدی به نام نهادگرایی یافته‌اند و همان حرفهای قبلی خود را با اصطلاحات نهادگرایی تکرار می‌کنند و این تکرار اصطلاحات نهادگرایی عمدتاً بر اساس شنیده‌ها است تا بر اساس خواندن متون اصیل نهادگرایی.